Posts

Live Report – Consuming The Infinity – An Club -2018

Κυριακή βράδυ, τέλος της εβδομάδας όπου προσπαθείς να χαλαρώσεις από την πίεση των προηγούμενων ημερών και να αποσυμφορηθείς από ότι κι αν σε απασχολεί. Τι καλύτερο λοιπόν από το να παρακολουθήσεις μία συναυλία η οποία θα περιείχε πέντε δικά μας συγκροτήματα, το καθένα με την προσωπική του κλάση και με δείγματα που έχουν καταθέσει να μας κάνουν σίγουρους ότι θα παρακολουθήσουμε κάτι το πολύ ξεχωριστό. Δεν ξέρω κι εγώ από πότε έχω να πάω στο An Club για συναυλία, πέρασε καιρός και έχω ξεχάσει ποιά ήταν η τελευταία φορά. Μικρή σημασία είχε αυτό, καθώς είναι σχετικά κοντά στον τόπο διαμονής μου και ακόμα κι αν για κάποιο λόγο θα χρειαζόταν να τελειώσει πιο αργά η συναυλία, δεν είχα το άγχος μήπως προλάβω τα μέσα μεταφοράς. Πράγματι η συναυλία ξεκίνησε στις 7μιση, μισή ώρα αργότερα από το προγραμματισμένο, αλλά ευτυχώς όλα κίνησαν φυσιολογικά στη συνέχεια και δε χρειάστηκε να υπάρξει βιασύνη για το αν και πως θα φύγουμε.

 

Ξεκίνημα με τους κάφρους Foul Entity που ήταν και το μόνο από τα συγκροτήματα που δεν είχα ξαναδεί μέχρι στιγμής. Είχα ακούσει τα καλύτερα για την παρουσία τους και όσοι τους είχαν δει μου είχαν πει να δώσω βάση στην ιδιαίτερη φωνή του τραγουδιστή. Σκόπευα λοιπόν να εστιάσω γιατί οι αναφορές στον ραστάκια πληθωρικό τύπο πίσω από το μικρόφωνο, μέχρι που ανοίγει το λαρύγγι του και ακούω κάτι μεταξύ Chuck Schuldiner, John Tardy και Martin Van Drunen να βγαίνει από το στόμα του! Σοκ και δέος μάγκες, το παλικάρι έχει ένα τελείως τοξικό και τσιριχτό λαρύγγι που τραβάει τις καταλήξεις και είναι λες και γεννήθηκε για να τραγουδήσει το συγκεκριμένο είδος. Όχι ότι και οι υπόλοιποι πάνε πίσω, η μουσική των Foul Entity είναι σαν φόρος τιμής στους Death των τριών πρώτων δίσκων (με αράχνη στο λογότυπο), ένα κράμα mid tempo εφιαλτικών συνθέσεων με τα απαραίτητα ξεσπάσματα όπου υπάρχει λόγος. Φοβερή παρουσια, και αν και ο ήχος δεν ήταν ιδανικός, κέρδισαν τις εντυπώσεις με το παίξιμο τους, αξίζουν της προσοχής του κόσμου και μακάρι με το καλό να βγει σύντομα ο παρθενικός τους δίσκος ώστε να δείξουν την αξία τους. Έχω δει τον ντράμερ τους με άλλο συγκρότημα πέρυσι, το μόνο που έχω να του πω είναι ένα μπράβο, έτσι βαράνε αδερφέ, τα τύμπανα πρέπει να φοβούνται εσένα κι όχι το αντίστροφο, ξέρεις εσύ! Το καλύτερο ορεκτικό για τη συνέχεια που ακολούθησε!

 

Εκ Λαμίας ορμώμενοι, οι Malicious Silence είναι γνωστοί εδώ και χρόνια στην πιάτσα ως επιφανείς κάφροι, δεν ήταν όμως μέχρι το 2014 που κυκλοφόρησαν μετά από χρόνια προσπαθειών το αξιολογότατο ντεμπούτο τους ”Drowning In Incoherence”, το οποίο αν κάποιος δεν έχει ακούσει, καλό θα ήταν να διαθέσει χρόνο και δε θα χάσει. Σφιχτοί και δεμένοι όπως πρέπει, με τον Χρήστο μπροστάρη σε κιθάρα/φωνητικά να είναι ο ηγέτης και ένα από τα αγόρια-λάστιχα της Ελληνικής σκηνής, μεταξύ άλλων θα τον δείτε να κοπανιέται και να χαμογελάει ταυτόχρονα είτε στους Abyssus, είτε στους Released Anger, ενώ οι πιο προχώ τον έχετε τσεκάρει και με τους Convixion και με τους Hostage. Duracell σκέτη και με ανεξάντλητη πηγή ενέργειας, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να υπάρχει μπάντα την οποία έχει σχηματίσει για τις ώρες που κοιμάται και να μην το ξέρει ούτε ο ίδιος. Αν και ο ήχος στην αρχή είχε μία σπαστική ηχώ, στη συνέχεια έφτιαξε αρκετά και όσο περνούσε η ώρα, ακουγόντουσαν ακόμα πιο φρενήρεις και πορωτικοί. Στιβαρός ντράμερ με ωραίο στυλάκι και αφού ευχαρίστησαν τους πάντες που δώσανε το παρών, όπως και τις υπόλοιπες μπάντες, αποχώρησαν έχοντας δώσει το 100% των δυνατοτήτων τους και με κόσμο που δεν τους γνώριζε να σπεύδει να μάθει τι παίζει με την πάρτη τους.

 

Thrash όπως το θέλει κι ο Θεός ο ίδιος! Έτσι είχα χαρακτηρίσει τους Rapture την πρώτη φορά που πέσανε στην αντίληψη μου με το εκπληκτικό τους ντεμπούτο ”Crimes Against Humanity”. Πίστεψα και συνεχίζω να πιστεύω ότι πρόκειται για ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα της χώρας τα τελευταία χρόνια κι ότι θα πάρουμε μεγάλες χαρές από αυτούς. Η μεγαλύτερη μέχρι στιγμής ήρθε με το σχιζοφρενικά γρήγορο και υπέροχο δεύτερο άλμπουμ τους ”Paroxysm Of Hatred”, το οποίο στην πρώτη του ακρόαση με άφησε μαλάκα και με μεγάλη χαρά είδα -ή μάλλον άκουσα- ότι τα τραγούδια του ακούγονται ακόμα καλύτερα ζωντανά. Ο Τόλης σε κιθάρα/φωνητικά δίνει το σύνθημα της (αντ)επίθεσης και οι υπόλοιποι τον ακολουθούν σε ένα άτυπο παιχνίδι ταχύτητας και ποιός θα ξεσκίσει περισσότερο το όργανο του μέχρι τέλους. Άτυπος νικητής ο ντράμερ ο οποίος στο δεύτερο κιόλας κομμάτι έχει κάνει μικροζημιά στο σετ, μετατοπίζοντας το μέρος που κρατάει τη μπότα και καθυστερώντας λίγο να συνεχίσουν, αναγκάαστηκαν να κόψουν ένα κομμάτι από το σετ. Παίξανε σχεδόν όλο το νέο δεύτερο άλμπουμ τους και στην κατάσταση που βρίσκονται, το λιγότερο που πρέπει να γίνει είναι να βγούν σε περιοδεία στο εξωτερικό και να πάρουν κεφάλια. Μπορεί να ακουστώ υπερβολικός, αλλά με αυτούς γύρω μας, τουλάχιστον στην Ελλάδα, το thrash είναι σε καλά χέρια. Υποκλίνομαι!

 

Είχα να δω τους Necrorgasm γύρω στα 4-5 χρόνια. Αγαπημένη κάφρικη μπαντάρα από το παρελθόν που ευτυχώς είδα πολλές φορές στη Θεσσαλονίκη, κατά το διάστημα που ήταν πολύ ενεργητικοί συναυλιακά. Από την εποχή με τον παλιό τραγουδιστή, στην αλλαγή με το πρώην μπασίστα και νυν καφροδόχο Μάριο στη φωνή, οι Necrorgasm ήξερε ο καθένας ότι μπορούν να του προσφέρουν συναυλιακή ποιότητα σε κάθε δοθείσα ευκαιρία. Με τον καλύτερο/καθαρότερο ήχο της βραδιάς και με μεγάλα κέφια, απέδωσαν υπέροχα το υλικό τους και φυσικά δεν παρέλειψαν για άλλη μία φορά να προσφέρουν μεγάλη στιγμή με διασκευή από άλλη υπεραγαπημένη μπαντάρα της κάφρικης ζωής των περισσότερων από μας. Επιστρατεύουν τον Κώστα Αναλυτή των Abyssus για βοήθεια στα φωνητικά και το αιώνιο απέριττο riff του ”By The Light” των ρεμαλιών της Florida που ακούνε στο ιερό όνομα Obituary γεμίζει το κλαμπ με χαρά και κεφάλια να κουνιούνται τεμπέλικα και ρυθμικά πάνω-κάτω. Μετά από 10 συνολικά κομμάτια αν μέτρησα καλά, αποχώρησαν κι αυτοί με τη σειρά τους και τολμώ να πώ ότι αν όχι η καλύτερη, ήταν μέσα στις δύο καλύτερες εμφανίσεις τους που έχω δεί. Και τους έχω δεί 10-15 φορές, έχω χάσει το μέτρημα. Κρίμα μόνο που αρκετοί προτίμησαν να δούν γιατί έγινε μανούρα στο ΠΑΟΚ-ΑΕΚ την ώρα που βγήκαν και τους χάσανε στην αρχή!

 

Τέλος, τη σκυτάλη πήραν οι Abnormal Inhumane, τους οποίους επίσης έχω θαυμάσει στο παρελθόν δις, αλλά δυστυχώς η μνήμη μου με προδίδει αυτή τη στιγμή και δε μπορώ με τίποτα να θυμηθώ πού και πότε. Φοβερός ο ήχος τους, φοβερό το παίξιμο τους σ’αυτό το υπερτεχνικό και πρωτοκλασσάτο brutal death που παίζουν, τριπλές στις κιθάρες με απόλυτη τεχνική κατάρτιση και καφρίλα σε σωστές δόσεις και με σωστή απόδοση (και όχι καφρίλα απλά για να αποκαλείται καφρίλα). Τους έχω σε μεγάλη εκτίμηση ούτως ή άλλως αλλά φροντίζουν κάθε φορά να μου αποδεικνύουν το γιατί. Παρ’ότι τους χτύπησε μεγάλη ατυχία προ 5ετίας με το θάνατο του παλιού τους τραγουδιστή Τάσου (στον οποίο δικαίως αφιέρωσαν και κομμάτι σε ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή), δείχνουν να επανακάμπτουν και να τιμούν τη μνήμη του παλικαριού, ενώ κι ο Μήτσος στα φωνητικά είναι φοβερός και έχει βαθιά και εκφραστική φωνή. Το ”Consuming The Infinity” ειδικά που κυκλοφόρησε πρόπερσι είναι φοβερό άλμπουμ, από τα καλύτερα σ’αυτό το στυλ για όλη τη σκηνή, μακάρι να βρούν την ίδια έμπνευση και μελλοντικά, αν και δεν τους φοβάμαι. Το τέλειο κλείσιμο μίας όμορφης βραδιάς που χωρίς να φανεί ότι γκρινιάζω, θα έπρεπε να τιμηθεί από περισσότερο κόσμο. Επίσης όσο άσχετο κι αν φανεί, είναι κρίμα που κάποια παλικάρια μένουν επαρχία και δε μπορούν να έρχονται συχνά, είμαι βέβαιος ότι θα τους έβλεπα κάθε Σαββατοκύριακο να στηρίζουν οποιοδήποτε σκηνικό και ειδικά όσον αφορά δικά μας συγκροτήματα, αντίθετα πολλοί που είναι δίπλα σε τέτοια γεγονότα, επιδεικτικά δηλώνουν απόντες. Συγχαρητήρια σε όλες τις μπάντες και για τον επαγγελματισμό τους και για την απόδοση τους και μακάρι άπαντες να δουν τα όνειρα τους να πραγματοποιούνται όσο το δυνατόν συντομότερα!

Για το Rock Overdose,

Δημήτρης Αλόρας

Necrorgasm – By The Light (Obituary Cover) – Live

Consuming The Infinity

Live In Athens – 11/03/2018

An Club

Necrorgasm – By the Light (Obituary live cover) feat Kostas Analytis (Abyssus vocals).

 

Consuming The Infinity – Live in Athens

ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018
CONSUMING THE INFINITY – LIVE IN ATHENS

ABNORMAL INHUMANE – Brutal Death Metal
https://www.facebook.com/abnormalinhumaneofficial/

NECRORGASM – Old School Death Metal
https://www.facebook.com/necroband/

RAPTURE – Death/Thrash Metal
https://www.facebook.com/ThrashRapture/

MALICIOUS SILENCE – Death Metal
https://www.facebook.com/Malicious-Silence-163099313286/

FOUL ENTITY – Old School Death Metal
https://www.facebook.com/FoulEntity/

ΠΟΡΤΕΣ: 18:30
ΈΝΑΡΞΗ: 19:00
ΕΙΣΟΔΟΣ: 6 €

Greek Death Grind Scene Fest Vol.5

Two more weeks for the 5th GDGS Fest!
Join us and have a weekend full of love, flowers and unicorns!
https://www.facebook.com/events/1515462865435447/

Greek-Death-Grind-Scene-Necrorgasm

Live Report: Grave – Malevolent Creation – Necrorgasm, Thessaloniki (12/11/2015)

malevolent-creation-grave-necrorgasm-666

Γνωρίζοντας ότι θα δω δύο από τις ιστορικές death metal μπάντες, τους Malevolent Creation και τους Grave, ξεκίνησα σχετικά νωρίς για το 8ball. Είναι μια συνήθεια αυτή που έχω, όσων αφορά τις συναυλίες, να πηγαίνω νωρίς. Αρκετά πριν ανοίξουν οι πόρτες. Θέλω να αράξω από έξω με ένα καφέ στο χέρι, να δω τον κόσμο να έρχεται, γνωστές φυσιογνωμίες και φίλους, να μιλήσουμε για μουσικές, μέχρι που η συζήτηση φτάνει στα αθλητικά και το μυαλό μου αρχίζει να γεμίζει με υπαρξιακά διλλήματα. Βέβαια μέσα από τις συζητήσεις μαθαίνω και για καινούρια συγκροτήματα και album τα οποία μπορεί να μου ξέφυγαν, οπότε η κατάσταση εξισορροπείτε κάπως.

Ο άλλος λόγος που πηγαίνω νωρίς είναι για να ακούσω τη μουσική των σχετικά καινούριων και όχι γνωστών συγκροτημάτων που ανοίγουν τις συναυλίες. Χωρίς να ξέρω εκ των προτέρων τα τραγούδια τους, το ύφος τους και τη σκηνική τους παρουσία, τους παρακολουθώ χωρίς να έχω καμία προσδοκία. Το μυαλό μου είναι καθαρό, δεν είμαι κουρασμένος και είναι πιο εύκολο να έχω την προσοχή μου τεταμένη και αν το συγκρότημα είναι καλό, να γουστάρω κιόλας.

Enter Necrorgasm. Από το όνομα και μόνο μπορεί κανείς να καταλάβει ότι κινούνται στο δρόμο που κανιβαλιστικού brutal death metal. Είναι δύσκολη μουσική, καθώς είναι τεχνική, με περίεργες αλλαγές και δομές. Η απόδοση τους όμως στο σανίδι ήταν εξαιρετική, με τον τραγουδιστή να είναι χαλαρός και επικοινωνιακός, να βγάζει τα βαθιά γουρουνίσματα και τις κραυγές με ευκολία και τους μουσικούς να παίζουν και να χτυπιούνται ταυτόχρονα, δείχνοντας πως αυτοί οι ίδιοι πρωτίστως γουστάρουν. Ο ήχος τους ήταν και αυτός φοβερός, όπου κάθε όργανο ξεχώριζε και το σύνολο ακουγόταν δεμένο και στιβαρό. Προβαρισμένοι, με όρεξη και το καινούριο τους album, Cannibalism να έχει κυκλοφορήσει στις αρχές του 2015, έπαιξαν περίπου μία ώρα, ίσως λίγο λιγότερο, και ο κόσμος που τους παρακολουθούσε γούσταρε μαζί τους. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Με βαριά, γκρουβάτα riff, τεχνικά περάσματα και πιασάρικα ρεφρέν που σου τραβούν την προσοχή, οι Necrorgasm ξέρουν να γράφουν ωραία, πωρωτικά τραγούδια, που δεν κουράζουν.  Δεν τους γνώριζα και χάρηκα που τους είδα και που μου έκαναν τόσο θετική εντύπωση. Black Mass Ceremonyyyyyyy…( Ακούστε τους ΕΔΩ )

Κατά τη διάρκεια του show των Necrorgasm βρισκόμουν κοντά στη σκηνή, όπου το mosh pit περνούσε από μπροστά μου, χωρίς να με παρασέρνει δημιουργώντας έτσι μια ωραία εικόνα. Αφού τέλειωσαν, και καθώς είχε έρθει η ώρα για τη δεύτερη μπύρα, ανέβηκαν στη σκηνή οι Malevolent. Για περίπου ένα εικοσάλεπτο ασχολούνταν με τα όργανα τους και έκαναν soundcheck. Από ότι έμαθα αργότερα είχαν φέρει δικό τους ηχολήπτη και έπρεπε να τα ρυθμίσουν όλα από την αρχή. Το οποίο αποδείχτηκε λάθος. Μόλις ετοιμάστηκαν και στήθηκαν στη σκηνή οι πέντε Αμερικάνοι, που κοντεύουν τα πενήντα αλλά είναι true, μπήκαν ορμητικά. Ο ήχος τους ήταν επίπεδος, χωρίς βάθος, λεπτός και τα όργανα δεν ξεχώριζαν. Προσπαθούσα να ακούσω τις κιθάρες και δυσκολευόμουν. Ακουγόταν σαν μία ενιαία αδύναμη μάζα. Η επιθετικότητα ήταν εκεί όμως. Οι Malevolent παίζουν death metal της αμερικάνικης σχολής και είναι in your face. Την αισθητική την είχαν αλλά όπως και να το κάνουμε, όταν δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις τα τραγούδια μεταξύ τους, όταν ο ήχος είναι τόσο λεπτός, χωρίς το απαραίτητο βάρος για να νιώσεις τη σαπίλα και να γουστάρεις,.. Ε! ξενερώνεις.

Στα πρώτα τραγούδια αναρωτιόμουν αν όντως ήθελαν αυτόν τον ήχο, ή εάν η θέση μου μέσα στον χώρο ήταν περίεργη και επηρέαζε τον ήχο όπως τον άκουγα. Είχα απομακρυνθεί από το κέντρο, μιας και αποφεύγω τα mosh pitια, αλλά όσο περνούσε η ώρα τόσο πιο ξεκάθαρο γινόταν. Ο ήχος ήταν σκατά. Ο κόσμος γκρίνιαζε και με το δίκιο του. Αλλά αυτό δεν πτόησε τους Malevolent Creation. Είναι συγκρότημα με σχεδόν τριάντα χρόνια εμπειρίας. Επαγγελματίες και ορεξάτοι έπαιξαν ακριβώς όπως θα περίμενε κάποιος. Ο frontman ήταν κινητικός και επικοινωνιακός. Προανήγγειλε τα τραγούδια, λέγοντας ίσως δύο τρία λόγια για αυτά και μιλούσε στο κοινό. Είδα και δύο τρία stage diving και όσα χρόνια και να περάσουν πάντοτε θα τα γουστάρω (να τα βλέπω, όχι να τα κάνω). Έπαιξαν τραγούδια από το καινούριο, και από ότι μαθαίνω πολύ καλό Dead Man’s Path, μέχρι και από το ντεμπούτο τους (αυτό έλειπε!) και η απόδοση τους ήταν φοβερή. Ο ήχος ήταν σκατά.

Αφού τελείωσαν, βγήκα έξω και άραξα με μπύρα, χορηγία ενός φίλου, και μιλήσαμε για μουσικές κατά κύριο λόγο του doom ήχου. Συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν πολλοί που είναι αρκετά πιο nerdουλες από εμένα. Τα περισσότερα συγκροτήματα που αναφέρθηκαν δεν τα γνώριζα. Ήταν μια ταπεινωτική διαδικασία (λέμε τώρα, προς χάριν της δραματοποίησης), μάζεψα το ρημαγμένο μου εγωισμό και μπήκα μέσα.

Οι Grave μέχρι να στήσουν τα όργανα και να ρυθμίσουν τον ήχο τους άργησαν να ξεκινήσουν. Αυτήν τη φορά όμως το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλύτερο. Τούτοι είναι της σχολής του κλασικού Σουηδικού death metal και ο ήχος τους είναι πιο βαρύς και χειμαρρώδης. Η αισθητική που βγάζουν είναι διαφορετική, αλλά δεν χρειάζεται και πολύ για να μπει κάποιος στον ρυθμό. Ήταν και αυτοί άριστοι, η σκηνική τους παρουσία δουλεμένη και η εκτέλεση των τραγουδιών άρτια. Ο κόσμος γούσταρε.

Τα mosh pitια δούλευαν στο φουλ και σε κάποια φάση ένα παλικάρι ανέβηκε στη σκηνή, ή μάλλον προσπάθησε να ανέβει, από το κέντρο. Σκόνταψε και έπεσε πάνω στο μικρόφωνο, το οποίο χτύπησε τον τραγουδιστή. Ο frontman, εμφανώς τσατισμένος, τον κλότσησε και τους σκουντούσε κάτω από τη σκηνή. Οι υπόλοιποι μουσικοί συνέχισαν το τραγούδι αλλά αυτός σταμάτησε. Αφού έστησε το μικρόφωνο στη θέση του μας είπε με νεύρο: «Μην ανεβαίνετε στη σκηνή. Είναι δικιά μας. Εσείς θα είστε εκεί.» και έδειξε με τα χέρια του. Προφανώς και ήταν μαλακία αυτό που έγινε. Το παλικάρι όμως δεν το ήθελε. Δεν ήταν ο σκοπός του αυτός. Ενθουσιασμένος, ήθελε να γουστάρει όπως όλοι μας και έτυχε αυτή η μαλακία. Η διάθεση του κόσμου ύστερα από την αντίδραση του τραγουδιστή έπεσε και το υπόλοιπο show κύλησε με πιο ήπιες εκφράσεις. Άποψη μου. Νομίζω ότι ο frontman θα μπορούσε να παραμείνει ήρεμος και να λυθεί το θέμα χωρίς να πάρει τις διαστάσεις που πήρε. Ότι έγινε, έγινε όμως.

Οι Grave μας ήρθαν με το καινούριο τους και σάπιο album, Out Οf Respect For The Dead το οποίο είναι και γαμώ. Έπαιξαν όμως και αρκετά τραγούδια από το ντεμπούτο τους καθώς και από το προηγούμενο και σε κάποια φάση νομίζω ότι τον άκουσα να λέει πως θα παίξουν κομμάτι από demo τους. Δεν είμαι σίγουρος όμως. Έπαιξαν καλά, ο ήχος ήταν καλός, έγινε μια μαλακία, τα αισθήματα ήταν ποικίλα.

Εν ολίγοις, περάσαμε καλά. Η Krisis Production μας καλομαθαίνει με τις συναυλίες της και εμείς από την άλλη τους καλομαθαίνουμε, δίνοντας το παρών. Έτσι, γιατί γουστάρουμε. Ντεθ Μεταααααααλ.

Για το Rock Overdose,

Βασίλης “Metal Nerd” Ξενόπουλος

 

Review on Cannibalism by Metalzone

Posted by Stefanos Stefanidis

necrorgasm-cannibalism-cd-2015.jpg

Σε κείμενα σαν και αυτό δύσκολα αποφεύγεις τα τετριμένα. Σε ένα κείμενο για μια Ελληνική heavy metal μπαντα. Για μια Ελληνική death metal μπάντα. Για μια Ελληνική death metal μπάντα από την επαρχία, και πιο συγκεκριμένα από την metalομάνα βόρεια Ελλάδα. Άρα λοιπόν τα τελευταία αρκετά χρόνια η heavy metal σκηνή στην Ελλάδα, έχει ανεβάσει σε θεόρατα ύψη το επίπεδο κυκλοφοριών και όχι μόνο. Οι ακραία death metal σκηνή είναι από τα μεγαλύτερα παραδείγματα αυτής της διαπίστωσης. Νέες και παλαιότερες μπάντες δημιουργούν με όρεξη, πάθος, πόρωση, μεράκι, τεχνική, αλλά πάνω από όλα με δημιουργικό οίστρο. Για τους Nercrogasm τώρα ομιλώ, που ήδη μετρούν ένδεκα χρόνια στις πλάτες τους, και εδώ και αρκετούς μήνες έχουν κυκλοφορήσει τον δεύτερο δίσκο τους, από την Ablaze Productions με τίτλο Cannibalism. Οκτώ χρόνια περίπου μετά το ντεπούτο Blissful Manslaughter. Έχουν μετάσχει και στο split Repulsive Deeds of Sodomy. Αρχίζω την ακρόαση, και σκάνε στα αυτιά μου, βορβορώδη φωνητικά, από τον Μάριο, εμπρηστικά riffs από τον John Doe, μπάσο στιβαρό από τον Σάββα και άριστα δεμένο με τα ντραμς του Κώστα που μου επιτίθονται κατά βούληση….πιο απλά έρχεται καραπάνω μου αγνό, άμεσο, επιθετικό, γκαυλατισμένο death metal. Με τραγούδια όπως τα Cannibalism, Typhus, Afterlife Prostitution, τιτλάρα, Doped & Out to Slaughter, Double Rape Penetration, με γαμάτο και ταιριαστό με τον τίτλο σαμπλ, Spawn of Perversion, τελείως old school, Eat the Rich, άλλη τιτλάρα, που μαζί με τα παραπάνω στοιχεία βάζουν και το ακραίο περιεχόμενο, τις συνθέσεις και τα ρεφρέν που σου μένουν από την πρώτη ακρόαση, και κυρίως την ευχάριστη αίσθηση του αρρωστημένου ακραίου ακούσματος. Αργά για φέτος ανακάλυψα αυτόν τον δίσκο, και πια αναμένω την επόμενη τους live εξόρμηση, γιατί κάτι μου λέει ότι το όλο αυτό καινούριο συν παλιό υλικό, στη σκηνή απογειώνεται. Να τι ξέχασα…το φανταστικό – τρομερό – τρομαχτικό εξώφυλλο…death metal για τα αυτιά για τα μάτια, για όλα.

Rate: 85/100

Release date: 01/2015

Label: Ablaze Productions

Type: CD

Genre: Death metal

Interview on Rockway.gr

rockway-logo

Written by 

Οι Necrorgasm είναι αφανείς ήρωες της εγχώριας underground σκηνής ακραίου metal. Δημιουργήθηκαν το 2004 και με πυξίδα μπάντες όπως οι Obituary και οι Cannibal Corpse, δύο demos, δύο full length cd, ένα split και κάμποσες αλλαγές line-up έφτασαν τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους να κυκλοφορήσουν το “Cannibalism” και να κερδίσουν μία θέση ως support στο live των Grave/Malevolent Creation την Πέμπτη, 12/11/2015 στο 8ball στη Θεσσαλονίκη (FB Event). Παρακάτω ο Μάριος (φωνητικά) απαντάει στο Rockway για τις δυσκολίες του να παίζεις death metal στην Ελλάδα.

Τι έχει αλλάξει τόσο εντός της μπάντας όσο και στα τεκταινόμενα στο περιβάλλον της μπάντας από τη δημιουργία σας μέχρι σήμερα; Οι συνθήκες και τα μέσα έχουν βελτιωθεί;

Οι αλλαγές στη μπάντα από τη δημιουργία της μέχρι και σήμερα είναι αρκετές και σίγουρα μας έχουν επηρεάσει σε όλα τα επίπεδα. Καταρχάς σε όλη τη διάρκεια ζωής της μπάντας έχουν γίνει αρκετές αλλαγές σε μέλη. Το γεγονός αυτό έχει επηρεάσει την εξέλιξη του ήχου μας, χωρίς να χάνουμε βέβαια το χαρακτήρα μας, μιας και κάθε μουσικός βάζει και το δικό του λιθαράκι. Έχουν υπάρξει περίοδοι που κάθε μέλος ζούσε σε διαφορετική πόλη οπότε υπήρχαν δυσκολίες στο να δουλέψουμε πιο συστηματικά , να κάνουμε πρόβες, live κλπ. Κάθε εμπόδιο για καλό όμως μιας και δεν τα παρατήσαμε ποτέ. Πλέον είμαστε όλοι στην Αθήνα, εκτός του Jo Doe (κιθάρα) που μένει Θεσσαλονίκη, οπότε μπορούμε να συνεννοούμαστε καλύτερα και να έχουμε εξαιρετικά δραστήρια διάθεση. Σε μουσικό επίπεδο έχουμε ακολουθήσει μια εξελικτική πορεία που γίνεται εμφανής σε κάθε καινούρια μας δουλειά. Εξελισσόμαστε ως μουσικοί και ως άνθρωποι και αυτό φαίνεται και εκφράζεται μέσα από τη μουσική που δημιουργούμε.
Και οι συνθήκες και τα μέσα έχουν βελτιωθεί αναμφίβολα. Αυτό συμβαίνει και λόγω της εξέλιξης του ακραίου χώρου και της αντιμετώπισης από τον κόσμο αλλά και λόγω της εμπειρίας που έχουμε αποκτήσει με την πάροδο των χρόνων. Υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες να κάνουμε κάποια σημαντικά live, περισσότεροι χώροι με αξιοπρεπή εξοπλισμό για να παίξεις και γενικά καλύτερη ποιότητα σε ότι έχει να κάνει με την υποστήριξη μιας μπάντας σε τεχνικά ζητήματα.

Οι αλλεπάλληλες μεταβολές  στη σύνθεση μιας μπάντας είναι ζημιογόνες για τη συνοχή της ή απαραίτητες για την εξέλιξη της ;

Αναλόγως… το να είσαι σταθερά με τα ίδια μέλη προσφέρει οπωσδήποτε καλύτερη συνοχή και μεγαλύτερο δέσιμο. Εξαρτάται βέβαια και από τα άτομα και τι σχέσεις υπάρχουν μεταξύ των μελών. Όταν είσαι φίλος εκτός από απλά μέλος της ίδιας μπάντας τότε όλα είναι καλύτερα. Ζημιογόνες είναι οι αλλαγές επειδή κάθε νέο μέλος πρέπει να μάθει τα κομμάτια από το μηδέν και σιγά σιγά να συγχρονιστεί με το υπόλοιπο σύνολο. Άλλες φορές έχουμε μείνει χωρίς μέλη για αρκετό διάστημα γεγονός που μας εμπόδιζε να κάνουμε εμφανίσεις και να δείξουμε τη δουλειά μας. Σκέψου ότι το Cannibalism κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2015 και εμείς κάναμε πρώτη εμφάνιση πριν λίγες μέρες επειδή είχαμε μείνει για μήνες χωρίς ντράμερ. Απαραίτητες για την εξέλιξη της μπάντας δεν είναι οι αλλαγές αλλά μπορούν πολλές φορές να οδηγήσουν σε καλύτερα αποτελέσματα.
Κάπου εδώ θέλω να αναφέρω και τα καινούρια μας μέλη μιας και έχουμε παραμείνει σταθεροί μόνο εγώ και ο Jo Doe, που είναι και το ένα από τα δυο ιδρυτικά μέλη της μπάντας. Στα τύμπανα επέστρεψε, μόλις πριν δυο εβδομάδες, ο Νίκος Αργυρόπουλος (Tardive Dyskinesia) με τον οποίο παίζαμε και παλαιότερα παρέα στους Necrorgasm, 2008-9 αν θυμάμαι καλά, και δυστυχώς λόγω δουλειάς τότε είχε αποχωρήσει. Με το Νίκο έχω συνεργαστεί προσωπικά και σε άλλες μπάντες, από τα χρόνια που ήμασταν φοιτητές ακόμα, και είμαστε πολύ καλοί φίλοι ακόμα περισσότερα. Δεύτερη κιθάρα είναι ο Πάνος Λαμπρόπουλος (Mallediction) που τα τελευταία χρόνια είναι επίσης καλό φιλαράκι οπότε η προσθήκη του στη μπάντα μας χαροποίησε ιδιαιτέρως. Τέλος στο μπάσο είναι ο Στέλιος Tragos (Black Soul Horde, ex-LLOTH). Με το Στέλιο έχουμε συνεργαστεί και σε ένα side-project (Gravebane), είναι εξαιρετικός μουσικός και άνθρωπος οπότε και έδεσε στο όλο πακέτο μαζί με τους υπόλοιπους.

Υπάρχουν εγχώριες μπάντες που έχουν εξελίξει το συγκεκριμένο ήχο; Τι ακούτε αυτόν τον καιρό;

Η ελληνική σκηνή τα τελευταία χρόνια έχει να δείξει όλο και περισσότερες μπάντες διαμάντια. Έχουμε πολύ καλούς μουσικούς και κυκλοφορίες που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από μεγάλες μπάντες του εξωτερικού. Περί εξέλιξης θα σου αναφέρω για παράδειγμα το τελευταίο άλμπουμ των Terrordrome ” The Day Of Sacrilege” που για μένα είναι από τα πιο ενδιαφέροντα άλμπουμ των τελευταίων χρόνων. Άκουσε το και θα καταλάβεις τι εννοώ με το “περί εξέλιξης”.
Τελευταία να σου πω την αλήθεια δεν ακούω πολύ μουσική. Σε μουσικό επίπεδο έχουμε αρκετή δουλειά με τη μπάντα οπότε δε μένει και πολύς χρόνος για να ακούσω κάτι άλλο. Όποτε βρίσκω χρόνο θα ακούσω διάφορα πράγματα αναλόγως τη διάθεση. Από Brutal Death μέχρι και blues ξέρω εγώ. Στο αυτοκίνητο ας πούμε τελευταία έχω κουμπωμένο usb που θα βρεις μέσα Megadeth, Cannibal Corpse, Savatage, Flogging Molly, I Declare War, In Extremo, Hypnos 69, Dead Soul Tribe και διάφορα άλλα πράγματα άσχετα μεταξύ τους.

Υπάρχει πιθανότητα να εγκαταλείψετε τις δουλειές και να βιοπορίζεστε μόνο από την μπάντα;

Καλά αυτό είναι το όνειρο κάθε μουσικού. Να ζει από αυτό που αγαπάει. Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα βέβαια με τη μουσική βιομηχανία αποτελεί ένα άπιαστο όνειρο. Ακόμα και μεγάλες μπάντες ακόμα πολλές φορές πρέπει να έχουν και κάποια άλλη απασχόληση για να μπορούν να βγάζουν τα προς το ζην. Συνεπώς όπως το βλέπω μάλλον θα κρατήσουμε τις δουλειές μας ως έχουν, μιας και αυτές τις αγαπάμε επίσης,  και θα συνεχίζουμε να κάνουμε το μεράκι μας με τη μουσική όποτε και όπως μπορούμε.

Πόσο καιρό βλέπεις τον εαυτό σου να το κάνει αυτό;

Μέχρι να γεράσω τόσο που δε θα μπορώ πια να κάνω brutal φωνητικά στο γηροκομείο που θα είμαι γιατί θα μου κλέβουν τη μασέλα τα υπόλοιπα γερόντια. Ως τότε θα σας ζαλίζω τα αυτιά. χαχαχα

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον; Τι προσδοκίες έχετε από το live της Πέμπτης;

Αυτή τη στιγμή είμαστε σε φάση να προχωρήσουμε σε live εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό και να προωθήσουμε το “Cannibalism”. Ήδη κάναμε την αρχή στο BOS Deathfest το προηγούμενο Σάββατο, θα συνεχίσουμε την Πέμπτη 12 του μηνός ανοίγοντας τα θηρία Malevolent Creation και Grave στη Θεσσαλονίκη και σύντομα θα ανακοινώσουμε ημερομηνίες για τα επερχόμενα live. Παράλληλα σιγά σιγά ξεκινάμε να δουλεύουμε καινούριες ιδέες για την επόμενη κυκλοφορία, που θέλουμε να πιστεύουμε πως δε θα αργήσει πάρα πολύ αυτή τη φορά.
Το live της Πέμπτης είναι για εμάς μια σημαντική εμφάνιση μιας και θα μοιραστούμε τη σκηνή με δυο αγαπημένες μεγάλες μπάντες της παγκόσμιας σκηνής.
Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά από την Krisis Productions για την κίνηση που έκαναν να φέρουν τις συγκεκριμένες μπάντες στην Ελλάδα για δυο εμφανίσεις, Αθήνα μαζί με Soulskinner, και Θεσσαλονίκη με εμάς, παρά τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες που συναντάνε πλέον τέτοιες ενέργειες. Το βασικό είναι να κάνουμε μια καλή εμφάνιση προθερμαίνοντας τον κόσμο που θα βρίσκεται στο μαγαζί και ύστερα να απολαύσουμε το υπόλοιπο σκηνικό πίνοντας μπύρες και γουστάροντας.

Nikos is back!

EXTREMELY GOOD NEWS:
Our beloved friend and old drummer Nikos Argiropoulos will be helping us from now οn behind the drums! A huge drumming monster for Necrorgasm! Welcome back Nick!

Supporting Malevolent Creation and Grave in Thessaloniki

We are extremely proud to open the stage for two huge bands of the Death Metal scene! Malevolent Creation and Grave!!
See you on the 12th of November at 8ball club in Thessaloniki!

malevolent-creation-grave-necrorgasm

Tickets Available on:

Online Transaction 

Krisis productions